6 Ιουνίου
2015. Ξεσπάει η φωτιά στο εργοστάσιο Γενική
Ανακύκλωση ΑΕ, η οποία θα καίει για βδομάδες, κάνοντας αβίωτη την κατάσταση στη
Δυτική Αττική και πνίγοντας με τοξικό νέφος όλο το λεκανοπέδιο. Ήταν η
τελευταία πράξη του «δράματος» για μια μονάδα ανακύκλωσης στην Αττική, από
αυτές δηλαδή που τυπικός τους προορισμός είναι να... προστατεύουν
το περιβάλλον -και επιδοτούνται αδρά για αυτό! Κι όμως, η μπίζνα της
ανακύκλωσης δεν είναι ούτε κατά διάνοια «καθαρή». Το εργοστάσιο του Λαζόπουλου
στον Ασπρόπυργο εκμεταλλευόταν για χρόνια μετανάστες εργάτες αφήνοντας τους
απλήρωτους. Είχαν καταγγελθεί δύο θάνατοι εργατών εν ώρα εργασίας και δύο ακόμη
«πυρκαγιές» μέχρι τον Δεκέμβρη 2014 οπότε το εργοστάσιο έκλεισε λόγω πτώχευσης.
Ο ιδιοκτήτης του είχε προλάβει να τσεπώσει τις κρατικές επιδοτήσεις (μόνο τον
Απρίλιο του 2013 επιδοτήθηκε με 1 εκ.
€), τα κέρδη από την απλήρωτη εργασία, τις αποζημιώσεις από τις ασφαλιστικές
εταιρείες.
Οκτώβριος 2015. Η πρόοδος της τεχνολογίας, τα υλικά, η
ίδια η επιστημονική γνώση μάς παρέχουν τη δυνατότητα να υπάρξει μια εντελώς
διαφορετική διαχείριση των απορριμμάτων. Η μείωση της παραγωγής
σκουπιδιών, η επαναχρησιμοποίηση, διαλογή στην πηγή, η ανακύκλωση, η
κομποστοποίηση προσφέρουν τη δυνατότητα να υπάρχει, σήμερα κι όχι στο απώτερο
μέλλον, ένα σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων με δημόσιο και κοινωνικό
χαρακτήρα, με δημοκρατική σχεδίαση, που θα εξασφαλίζει την προστασία του
περιβάλλοντος, τη μείωση του τέλους για τους πολίτες, την υγεία όλων μας και
νέες θέσεις μόνιμης εργασίας -άλλωστε η διαχείριση των
σκουπιδιών είναι μόνιμη κι όχι παροδική ανάγκη. Ένα σύστημα που έχει μία απαραίτητη προϋπόθεση: να
σχεδιάζεται και να χρηματοδοτείται από το δημόσιο, με γνώμονα τις ανάγκες της
κοινωνικής πλειοψηφίας κι όχι το κέρδος του κάθε Λαζόπουλου.
Δύο εικόνες αντίθετες μεταξύ τους. Στην πρώτη εικόνα
κριτήριο είναι το ιδιωτικό κέρδος -που μπορεί να μετατρέψει ακόμη και την
ανακύκλωση σε καταστροφή του περιβάλλοντος και της υγείας μας. Στη δεύτερη
εικόνα κριτήριο είναι το περιβάλλον, η υγεία, η κοινωνική πλειοψηφία, οι
ανάγκες και οι δυνατότητες όλων μας. Εσείς ποια θα διαλέγατε;
-------------------------
Στις 8 Οκτωβρίου 2015 εισάγεται για συζήτηση στο
Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής η πρόταση αναθεώρησης του ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακού
Σχεδιασμού για τα Απορρίμματα) Αττικής. Πίσω από τα μεγάλα και ωραία λόγια της
Ρ. Δούρου, πίσω από τις υποσχέσεις για την προώθηση της ανακύκλωσης, πίσω από
τις δηλώσεις για «εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης» και τις 280 σελίδες του
ΠΕΣΔΑ δεν κρύβεται τίποτε άλλο παρά η παράδοση της διαχείρισης των σκουπιδιών
(άρα και του περιβάλλοντος, της υγείας όλων μας και των δημοτικών τελών που θα
κληθούμε να πληρώσουμε) στο ιδιωτικό κεφάλαιο, με τους όρους που αυτό θα θέσει.
Ό,τι ακριβώς μας έφερε δηλαδή στη σημερινή κατάσταση, κι
ό,τι ακριβώς αντιπαλεύουμε τόσα χρόνια!
Μερικές απλές αλήθειες που δεν θα διαβάσετε στις 280 σελίδες
του νέου ΠΕΣΔΑ:
-Τι
αλλάζει με τον νέο ΠΕΣΔΑ;
Σχεδόν
τίποτα, συνεχίζεται κανονικά το έγκλημα της Φυλής, προστίθεται το Γραμματικό,
και όλα τα άλλα παραπέμπονται στις καλένδες και τις καλές προθέσεις που θα
έχουν οι επιχειρηματίες.
-Ποιος
θα πληρώσει το νέο σχεδιασμό;
Οι
εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, όλοι εμείς, μέσω των φόρων, των
δημοτικών τελών που θα αυξηθούν, του τέλους ανακύκλωσης, του «τέλους ταφής» που
θα επιβληθεί από 1/1/2016 και των προγραμμάτων «πληρώνω όσο πετάω» που θα μας
χαρατσώνουν επιπλέον για τα σκουπίδια μας.
-Ποιος
κερδίζει από το νέο ΠΕΣΔΑ;
Οι
ίδιοι εργολάβοι που κέρδιζαν και πριν. Αντί να μοιραστούν τα κέρδη από τα 4
τεράστια εργοστάσια ΣΔΙΤ, θα μοιραστούν τα κέρδη από πολλές μικρότερες μονάδες
ΣΔΙΤ, ΚΔΑΥ, «πράσινα σημεία», ανακυκλώσιμα υλικά, Αποτεφρωτήρα, επιδοτήσεις
ΕΣΠΑ κλπ.
-Ποιος
θα χάσει από το νέο ΠΕΣΔΑ;
Το
περιβάλλον και η υγεία όλων μας, αν δεν τον ανατρέψουμε!